بررسی تجهیزات نیروی هوایی آمریکا

به گزارش پایگاه خبری پل تنگ؛

در این نوشتار نگاهی به دارایی های نیروی هوایی امریکا می اندازیم

به روزرسانی:اردیبهشت 1405

تاریخچه نیروی هوایی آمریکا یکی از مهم‌ترین بخش‌های تاریخ نظامی مدرن جهان به شمار می‌رود؛ نیرویی که از نخستین آزمایش‌های پروازی در اوایل قرن بیستم آغاز شد و امروزه به یکی از پیشرفته‌ترین قدرت‌های هوایی و فضایی جهان تبدیل شده است. ریشه‌های این نیرو به سال ۱۹۰۷ بازمی‌گردد؛ زمانی که ارتش آمریکا بخشی کوچک به نام «بخش هوانوردی سپاه مخابرات ارتش» را ایجاد کرد تا فناوری تازه هواپیماها را بررسی کند. در آن دوران پرواز هنوز پدیده‌ای نوظهور بود و تنها چند سال از پرواز تاریخی برادران رایت گذشته بود. ارتش آمریکا ابتدا از هواپیماها برای شناسایی و دیده‌بانی استفاده می‌کرد و نقش تهاجمی برای آن‌ها در نظر گرفته نشده بود.

با آغاز جنگ جهانی اول، اهمیت هواپیماها به سرعت افزایش یافت. آمریکا که در سال ۱۹۱۷ وارد جنگ شد، سرمایه‌گذاری گسترده‌ای روی آموزش خلبانان و تولید هواپیما انجام داد. هرچند نیروهای هوایی آمریکا در آن جنگ هنوز نسبت به قدرت‌های اروپایی تجربه محدودی داشتند، اما جنگ جهانی اول ثابت کرد که هواپیما می‌تواند آینده نبردها را تغییر دهد. پس از پایان جنگ، نیروی هوایی ارتش آمریکا توسعه یافت و نظریه‌پردازانی مانند بیلی میچل بر اهمیت قدرت هوایی مستقل تأکید کردند. میچل معتقد بود جنگ‌های آینده با برتری هوایی تعیین خواهند شد و حتی ناوهای جنگی نیز در برابر هواپیما آسیب‌پذیر هستند. دیدگاه‌های او در آن زمان بحث‌برانگیز بود اما بعدها صحت آن ثابت شد.

در دهه ۱۹۳۰ آمریکا برنامه نوسازی گسترده‌ای را آغاز کرد و بمب‌افکن‌های دوربردی مانند بی-۱۷ فلایینگ فورترس وارد خدمت شدند. با آغاز جنگ جهانی دوم، نیروی هوایی ارتش آمریکا که هنوز بخشی از ارتش زمینی بود، به سرعت گسترش یافت. پس از حمله ژاپن به پرل هاربر در سال ۱۹۴۱، آمریکا وارد جنگ شد و قدرت هوایی به یکی از عوامل اصلی پیروزی متفقین تبدیل گردید. بمب‌افکن‌های آمریکایی عملیات گسترده‌ای علیه آلمان نازی و ژاپن انجام دادند و جنگنده‌هایی مانند پی-۵۱ ماستنگ نقش مهمی در اسکورت بمب‌افکن‌ها و کسب برتری هوایی ایفا کردند. در اقیانوس آرام نیز حملات هوایی آمریکا به تدریج توان نظامی ژاپن را نابود کرد. پایان جنگ با بمباران اتمی هیروشیما و ناگازاکی توسط بمب‌افکن‌های بی-۲۹ آمریکا همراه بود؛ رخدادی که نشان داد قدرت هوایی می‌تواند سرنوشت جنگ‌ها را تعیین کند.

پس از جنگ جهانی دوم، در سال ۱۹۴۷ و با تصویب قانون امنیت ملی آمریکا، نیروی هوایی آمریکا به صورت رسمی به شاخه‌ای مستقل از نیروهای مسلح تبدیل شد و «نیروی هوایی ایالات متحده» شکل گرفت. این تحول اهمیت روزافزون جنگ هوایی را نشان می‌داد. در دوران جنگ سرد، رقابت با اتحاد جماهیر شوروی باعث رشد سریع فناوری‌های هوایی شد. آمریکا بمب‌افکن‌های استراتژیک بزرگی مانند بی-۵۲ استراتوفورترس را وارد خدمت کرد و هم‌زمان توسعه جنگنده‌های جت آغاز شد. جنگ کره نخستین نبرد بزرگ جت‌ها بود و جنگنده اف-۸۶ سیبر آمریکا با میگ-۱۵ شوروی درگیر شد. این جنگ ثابت کرد عصر هواپیماهای ملخی به پایان رسیده است.

در دهه‌های ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ نیروی هوایی آمریکا به ستون اصلی بازدارندگی هسته‌ای این کشور تبدیل شد. بمب‌افکن‌های حامل سلاح هسته‌ای و موشک‌های بالستیک قاره‌پیما بخش مهمی از استراتژی آمریکا علیه شوروی بودند. در همین دوران مسابقه فضایی نیز آغاز شد و بسیاری از فناوری‌های فضایی آمریکا با مشارکت نیروی هوایی توسعه یافتند. جنگ ویتنام چالش بزرگی برای آمریکا بود و نیروی هوایی این کشور عملیات گسترده‌ای علیه ویتنام شمالی انجام داد. در این جنگ هواپیماهایی مانند اف-۴ فانتوم، بی-۵۲ و هواپیماهای تهاجمی مختلف استفاده شدند. با وجود برتری تکنولوژیک، محدودیت‌های سیاسی و تاکتیکی باعث شد آمریکا نتواند به پیروزی کامل دست یابد. تجربه ویتنام سبب شد نیروی هوایی آمریکا روی آموزش بهتر خلبانان، جنگ الکترونیک و سلاح‌های هدایت‌شونده دقیق تمرکز کند.

دهه ۱۹۷۰ و ۱۹۸۰ دوران تحول بزرگ فناوری بود. جنگنده‌های نسل چهارم مانند اف-۱۵ ایگل و اف-۱۶ فایتینگ فالکن وارد خدمت شدند و توان هوایی آمریکا را به شدت افزایش دادند. در همین دوران پروژه‌های محرمانه‌ای برای ساخت هواپیماهای پنهانکار آغاز شد که نتیجه آن تولید اف-۱۱۷ نایت‌هاوک بود. آمریکا همچنین هواپیماهای هشدار زودهنگام، سوخت‌رسان و سامانه‌های ماهواره‌ای پیشرفته را توسعه داد تا برتری اطلاعاتی و عملیاتی خود را حفظ کند.

در جنگ خلیج فارس در سال ۱۹۹۱، نیروی هوایی آمریکا نقش تعیین‌کننده‌ای ایفا کرد. عملیات طوفان صحرا نمایش قدرت فناوری نظامی آمریکا بود؛ حملات دقیق با موشک‌ها و بمب‌های هدایت‌شونده، استفاده از هواپیماهای پنهانکار و برتری کامل هوایی باعث شد ارتش عراق در مدت کوتاهی تضعیف شود. این جنگ نشان داد که آمریکا وارد عصر جدیدی از جنگ‌های مبتنی بر فناوری شده است.

پس از حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱، نیروی هوایی آمریکا در جنگ افغانستان و سپس عراق مشارکت گسترده‌ای داشت. هواپیماهای بدون سرنشین مانند ام‌کیو-۱ پریتور و ام‌کیو-۹ ریپر به ابزار مهم عملیات‌های ضدتروریستی تبدیل شدند. همچنین عملیات‌های اطلاعاتی، شناسایی و حملات دقیق به شدت گسترش یافتند. در این دوران جنگنده نسل پنجم اف-۲۲ رپتور و سپس اف-۳۵ لایتنینگ ۲ وارد خدمت شدند؛ هواپیماهایی که بر پنهانکاری، شبکه‌محوری و توانایی چندمنظوره تمرکز دارند.

امروزه نیروی هوایی آمریکا بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین نیروی هوایی جهان محسوب می‌شود. این نیرو هزاران هواپیما، شبکه گسترده ماهواره‌ای، توان جنگ سایبری و سامانه‌های فضایی در اختیار دارد. بمب‌افکن‌های استراتژیک، جنگنده‌های نسل پنجم، پهپادها و سامانه‌های اطلاعاتی پیشرفته ستون فقرات قدرت هوایی آمریکا را تشکیل می‌دهند. همچنین آمریکا در حال توسعه بمب‌افکن نسل جدید بی-۲۱ ریدر، جنگنده نسل ششم و فناوری‌های مرتبط با هوش مصنوعی و نبردهای آینده است. نیروی هوایی آمریکا اکنون تنها یک نیروی هوایی سنتی نیست، بلکه بخشی از ساختار گسترده قدرت نظامی و فضایی ایالات متحده به شمار می‌رود و همچنان نقش محوری در سیاست جهانی و عملیات‌های نظامی این کشور دارد.

ساختار نیروی هوایی آمریکا بسیار گسترده و پیچیده است و برای مدیریت عملیات‌های جهانی، آموزش، پشتیبانی، حملات راهبردی و مأموریت‌های فضایی به چندین فرماندهی اصلی تقسیم می‌شود. این فرماندهی‌ها که با عنوان «ماژور کامند» یا MAJCOM شناخته می‌شوند، هر کدام وظایف و مأموریت‌های مشخصی دارند و بخش‌های مختلف نیروی هوایی را کنترل می‌کنند. این ساختار باعث شده نیروی هوایی آمریکا بتواند هم‌زمان در چندین نقطه جهان عملیات انجام دهد و توانایی واکنش سریع به بحران‌ها را داشته باشد.

مهم‌ترین فرماندهی نیروی هوایی آمریکا «فرماندهی رزمی هوایی» یا Air Combat Command است که مسئول بخش عمده جنگنده‌ها، هواپیماهای تهاجمی، شناسایی و جنگ الکترونیک محسوب می‌شود. این فرماندهی ستون اصلی قدرت رزمی نیروی هوایی آمریکا به شمار می‌رود و جنگنده‌هایی مانند اف-۲۲ رپتور، اف-۱۵، اف-۱۶ و بخشی از ناوگان اف-۳۵ را اداره می‌کند. وظیفه اصلی این فرماندهی کسب برتری هوایی، حملات تاکتیکی و پشتیبانی از نیروهای زمینی است.

فرماندهی مهم دیگر «فرماندهی حملات جهانی» یا Air Force Global Strike Command است که مسئول بمب‌افکن‌های استراتژیک و موشک‌های هسته‌ای قاره‌پیماست. بمب‌افکن‌هایی مانند بی-۵۲، بی-۱بی لنسر و بی-۲ اسپیریت تحت کنترل این فرماندهی قرار دارند. همچنین موشک‌های هسته‌ای مینوتمن ۳ نیز توسط این فرماندهی مدیریت می‌شوند. این بخش یکی از ارکان اصلی بازدارندگی هسته‌ای آمریکا به شمار می‌رود.

«فرماندهی جابه‌جایی هوایی» یا Air Mobility Command مسئول حمل‌ونقل نظامی، سوخت‌رسانی هوایی و انتقال نیروها و تجهیزات در سراسر جهان است. هواپیماهایی مانند سی-۱۷ گلوبمستر، سی-۵ گلکسی و هواپیماهای سوخت‌رسان کی‌سی-۱۳۵ و کی‌سی-۴۶ تحت اختیار این فرماندهی هستند. بدون این فرماندهی، آمریکا قادر به انتقال سریع نیروهای خود به مناطق مختلف جهان نخواهد بود.

یکی دیگر از بخش‌های مهم، «فرماندهی آموزش و تعلیمات هوایی» یا Air Education and Training Command است که وظیفه آموزش خلبانان، نیروهای فنی و پرسنل جدید را بر عهده دارد. تمام خلبانان نیروی هوایی آمریکا مسیر آموزشی خود را در این فرماندهی آغاز می‌کنند. پایگاه‌های آموزشی مهمی در ایالت تگزاس و چند منطقه دیگر زیر نظر این فرماندهی فعالیت دارند.

«فرماندهی نیروهای هوایی اروپا و آفریقا» مسئول عملیات‌های نیروی هوایی آمریکا در اروپا و آفریقاست و نقش مهمی در پشتیبانی از ناتو و مقابله با تهدیدات روسیه دارد. این فرماندهی پایگاه‌های متعددی در آلمان، بریتانیا و ایتالیا در اختیار دارد. در مقابل، «نیروهای هوایی اقیانوس آرام» یا Pacific Air Forces مسئول منطقه آسیا و اقیانوس آرام است و به دلیل رقابت آمریکا با چین، اهمیت آن در سال‌های اخیر افزایش یافته است. پایگاه‌های ژاپن، کره جنوبی، گوام و هاوایی زیر نظر این فرماندهی قرار دارند.

نیروی هوایی آمریکا همچنین دارای بخش ویژه‌ای برای عملیات‌های خاص است که با عنوان «فرماندهی عملیات ویژه نیروی هوایی» یا AFSOC شناخته می‌شود. این فرماندهی مأمور اجرای عملیات‌های مخفی، پشتیبانی از نیروهای ویژه، جنگ روانی و عملیات ضدتروریستی است. هواپیماهای ویژه‌ای مانند AC-130 گان‌شیپ و هواپیماهای نفوذی مخصوص عملیات شبانه در اختیار این بخش قرار دارند.

در سال‌های اخیر حوزه فضا نیز اهمیت فوق‌العاده‌ای پیدا کرده است. پیش‌تر بخش فضایی زیرمجموعه نیروی هوایی بود اما در سال ۲۰۱۹ آمریکا «نیروی فضایی ایالات متحده» را به عنوان شاخه‌ای مستقل ایجاد کرد. با این حال، بسیاری از زیرساخت‌ها و پرسنل آن همچنان ریشه در نیروی هوایی دارند و همکاری نزدیکی میان دو نیرو وجود دارد. مأموریت‌هایی مانند کنترل ماهواره‌ها، هشدار حملات موشکی و عملیات فضایی اکنون عمدتاً توسط نیروی فضایی انجام می‌شود.

در کنار این فرماندهی‌ها، نیروی هوایی آمریکا به واحدهای کوچک‌تر نیز تقسیم می‌شود. هر فرماندهی شامل چند «نیروی هوایی شماره‌دار» است که مناطق یا مأموریت‌های خاصی را کنترل می‌کنند. زیرمجموعه آن‌ها «بال»‌ها یا Wing قرار دارند که معمولاً در یک پایگاه مستقر هستند و شامل اسکادران‌های پروازی، تعمیرات، پشتیبانی و بخش‌های فنی می‌شوند. اسکادران کوچک‌ترین واحد عملیاتی اصلی است و معمولاً چندین هواپیما و خدمه را در بر می‌گیرد.

به طور کلی ساختار نیروی هوایی آمریکا به گونه‌ای طراحی شده که بتواند هم‌زمان جنگ‌های بزرگ، عملیات‌های محدود، بازدارندگی هسته‌ای، حمل‌ونقل جهانی، عملیات فضایی و مأموریت‌های اطلاعاتی را مدیریت کند. همین تقسیم‌بندی گسترده و تخصصی باعث شده این نیرو در بسیاری از نقاط جهان حضور دائمی و توان واکنش سریع داشته باشد.

شکاری رهگیری در انواع مختلف

نیروی هوایی امریکا

اف15 ایگل: نیروی هوایی امریکا دارای 108 فروند شکاری رهگیر اف15 سی و دی ایگل است .  نیروی هوایی دست کم 2000  فروند اف15 ایگل دریافت کرد ولی همکنون  حدود 200 فروند  را در خدمت دارد که در حال ارتقا انها به رادار ارایه فازی فعال ای پی جی 63 وی 3 برای باقی ماند در خدمت تا سال 2030 میلادی است.البته برنامه های ارتقاء دیگری نیز وجود دارد ولی همکنون تنها برنامه ارتقاء فعلی شامل این مورد می شود . اف15 های در خدمت بین سال های 1984 تا 1992 ساخته شده اند

این نیرو برای جایگزینی بخشی از ناوگان اف15 ایگل موجود دست به خدمت گیری 120 فروند اف15 ایی ایکس زده است

اف15 ایگل 2 (ایی ایکس)

نسخه پیشرفته دو سرنشینه که جهت جایگزینی بخشی از ناوگان اف15 ایگل و استریک ایگل در سال 2025 وارد خدمت شده است.129 فروند سفارش داده شده که تا پایان سال 2025 در مجموع 27 فروند وارد خدمت شده است .این نسخه دارای رادار ارایه فازی،توان حمل تسلیحات بیشتر و توان کامل هوا به هوا و هوا به زمین است

اف22 رپتور: جنگنده نسل پنج که همکنون در  نقش شکاری رهگیر در خدمت است. 178 فروند اف22 همکنون در خدمت نیروی هوایی  امریکا می باشد که انتظار می رود تا 25 سال اینده همچنان در خدمت باقی بماند. از جمله ارتقائات جاری نصب موشک امرام  نسخه دی با برد 180 کیلومتر، افزایش قابلیت رادار با ارتقا نرم افزاری می باشد.البته با در نظر گرفتن توان حمل سلاح هدایت ماهواره ای میتوان از اف22 در نقش تهاجمی نیز استفاده کرد. اف22 بین سال 2004 تا 2010 تحویل شد

جنگنده چند منظوره

اف16: نیروی هوایی امریکا بیش ا ز 650 فروند اف16 در اختیار دارد که همگی از نوع سی و دی هستند و البته حدود 900 اف16 به شکل ذخیره نگهداری می شوند که بخشی از نوع سی ودی و بخشی از نوع ای و بی هستند .قرار است حدود 500 فروند اف16 به رادار اریه فازی جنبشی ای پی جی 83 ارتقا یابند که شامل ارتقا تسلیحاتی و الکترونیک نیز می شود . اف16 در خدمت بین سال 1985 تا 1999 تحویل شده اند

اف35:جنگنده نسل پنچ چند منظوره نسل پنجم  که همکنون 443 فروند ان در خدمتی نیروی هوایی امریکا است بر اساس برنامه ریزی  1770 فروند اف35 ای برای نیروی هوایی ساخته خواهد شد

اف15 ایی استراک ایگل: جنگنده تهاجمی چند منظوره که 218 فروند ان در خدمت است و در حال تجهیز به رادار ارhیه فازی ای پی جی 63 وی 3 برای خدمت تا سال 2030 هستند. استراک ایگلها بین سالهای 1988 تا 2002 میلادی تحویل شده اند

همچنین ارتش امریکا از حدود 300 جنگنده اف16 و اف4 در نقش هدف پرنده بدون سرنشین استفاده میکند

جنگنده پشتیبانی و تهاجمی

نیروی هوایی امریکا

A-10C: همکنون 172 فروند از این پرنده در خدمت است که با وجود تصمیم برای خروج از خدمت فعلا در خدمت باقی مانده .این جنگنده در اخرین ارتقا که شامل نسخه سی میباشد مجهز به سلاح هدایت ماهواره ای،کابین به روز دیجیتال  و رایانه جدید شد . ای10 بین سالهای 1970 تا 1984 تحویل شدند.این پرنده قرار است تا سال 2030 در خدمت باقی بماند

AC-130J: هواپیمای پشتیبانی  هوایی و توپخانه پرنده بر اساس سی 130  سوپر هرکولس. همکنون 30 فروند از مدلهای مختلف در خدمت است

ای سی130

بمب افکنها

نیروی هوایی امریکا

بی52: نیروی هوایی امریکا همچنان  از این پیروند جنگجو بعد از  60 سال استفاده میکند. این  بمب افکن در ویتنام عراق یوگسلاوی افغانستان و لیبی  حضور داشته و همچنان در خدمت است و بعید است تا سال 2045 از خدمت خارج شود زیرا بهترین سکوی پرتاب موشک کروز به حساب می اید.77 فروند از این بمب افکن  در خدمت ارتش امریکا هستند که طی ده سال گذشته در  کنار موشک کروز توان حمل  سلاح های هدایت ماهواره ای و برخی از انها ضد کشتی  نیز یافته اند. این هواپیماها در سال 1962 تحویل شده اند.نیروی هوایی امریکا از سال2022 یک برنامه ارتقا برای ورود به خدمت در سال 2027 روی ب52 اجرا کرده که با نام B-52J شناخته می شود و شامل تعویض موتور  و کل الکترونیک تنها با حفظ بدنه قبلی است تا این پرنده تا سال 2060 نیز به خدمت ادامه دهد

ب1 لنسر : 45 فروند بمب افکن ب1 لنسر همکنون در خدمت ارتش امریکا هستند که یک برنامه ارتقا تسلیحاتی شامل نصب موشک های کروز دوربرد  تا  1000 کیلومتر را در حال سپری کردن هستند. حدود 24 فروند نیز به شکل ذخیره نگهداری می شند. بخشی از این ناوگان در اینده با بی21 جایگزین خواهد شد. این بمب افکنها در دهه 1980 تحویل شده اند

ب2:  بمب افکن استیلز  در خدمت که 20 فروند ان به شکل عملیاتی در دسترس است و گفته شده تا سال 2058 در خدمت باقی خواهد ماند. این پرنده نیز جدیدا به موشک های  کروز با برد 1000 کیلومتر تجهیز شده اند. این بمب افکنها در دهه 1990 تحویل شده اند

هواپیما اموزشی

نیروی هوایی امریکا

تی-6 ای تگزان2: هواپیمای  اموزشی  توربوپراپ بر اساس پی سی 9 سوئیس که در امریکا تولیدشد 499 فروند ان در خدمت است که جایگزین تی 37 شد. این هواپیما در سالهای بعد از سال 2000 تحویل شده است

تی 38 تالون: جت اموزشی  مافوق صوت غیر مسلح  که در واقع جد اف5 حساب می شود .480 فروند از این جت در خدمت است که قرار  است  طی برنامه تی ایکس  جایگزین  شود و چندنی جت امریکایی و خارجی در این برنامه حضور دارند.این جت در دهه 1960 و 70 تحویل شده است.قرار است بوئینگ تی 7جایگزین این هواپیما شود

جت اموزشی بوئینگ  تی7: یک جت اموزشی جهت جایگزینی  تی38 که قرار است 350 فروند ان تا سال 2032 به خدمت گرفته شود

همچنین  نیروی هوایی دارای 50 هواپیمای بزرگ و کوچک اموزشی  دیگر برای اموزش هواپیمای خاص است

سوخت رسان

نیروی هوایی امریکا

کی سی 135: همکنون 314 فروند کی سی 135(نسخه سوخت رسان بوئینگ 707) در خدمت نیروی هوای امریکا است که  در نقش لجستیک  نیز استفاده می شوند  و بزرگترین  ناوگان سوخت رسان جهان  است . کی سی 135 در خدمت کنونی بین سال های 1975 تا 1991 تحویل شده اند

کی سی10: همکنون 59 فروند کی سی10 که بر اساس هواپیمای مسافربری  سی10 ساخته شد در خدمت نیروی هوایی  بود که برای سوخت رسانی به ناوگان ترابری و سوخت رسان این  ارتش استفاده می شود. اکثر کی سی 10 ها در دهه 1980 تولید شدند(این هواپیما از سال 2024 از خدمت کاملا خارج شد و فقط 20 فروند به شکل ذخیره در خدمت نگهداری می شود )

کی سی 46: سوخت رسان جدید نیروی هوایی  بر اساس بوئینگ 767 که قرار است جایگزین برخی کی سی 135 ها شود  و تا سال 2025 دست کم 77 فروند تحویل نیروی هوایی شده و سفارش نهایی برای تحویل تا سال 2026 رقم 99 فروند است

اچ سی 130: نسخه سوخت رسان و جستجو و نجات سی 130 مشابه کی سی 130 برای نیروی هوایی  برای سوخت رسانی  به بالگردهای نیروی هوایی .39فروند در خدمت است که در دهه 1980 تحویل شده اند

اواکس و جنگ الکترونیک

نیروی هوایی امریکا

ایی-3 سنتری: تنها اواکس نیروی همایی امریکا 14 فروند هواپیمای ایی 3 سنتوری است که بر اساس بوئینگ  707 ساخته شده است. همکنون نیروی هوایی امریکا در حال برنامه ریزی  برای جایگزین این هواپیما با نسخه  ای از بوینگ   767 است. اواکسها  در دهه 1970 و 1980 تحویل شده اند که البته سه نوبت ارتقا یافته اند(نیروی دریایی امریکا بیش از صد اواکس ایی2  دارد که گهگاه در عملیات های مهم به نیروی هوایی غرض داده می شود)

ایی7: یک اواکس جدید بر اساس بدنه بوئینگ 737 که 26 فروند ان توسط نیروی هوایی امریکا جهت جایگزینی ایی3 سفارش داده شده است

بوئینک ایی4: پست فرمانده  ای  پرنده بر اساس بوئینگ 747 سری 200 که چهار فروند ان در خدمت است

ایی 8 جوینت استار: پست فرمانده ای، جاسوس الکترونیک  و اواکس زمینی (اسم من دراوردی) برای رصد  تحرک نیروی زمینی  دشمن . همکنون 16  فروند از این هواپیما در خدمت نیروی هوایی امریکا است  و در اینده با نسخه ای از بوئینگ 767 جایگزین می شود. این هواپیما در دهه 1980 تحویل شده است(در سپتامبر سال2023 این هواپیما از خدمت خارج شد)

ایی سی 130: نسخه جنگ الکترونیک و جاسوس الکترونیک  هواپیمای  ترابری هرکولس .21 فروند از ان در خدمت است

ار سی 135: نسخه جاسوس الکترونیک  و جنگ الکترونیک بر اساس بوئینگ 707. 22 فروند در خدمت است

ام سی 130: نسخه جاسوس  الکترونیک و جنگ روانی   بر اساس سی 130: 54 فروند از این نسخه در خدمت است

یو2: هواپیمای شناسایی بلند پرواز که 31 فروند ان در خدمت است

هواپیمای  ترابری

سی5 گلاکسی: این هواپیما بزرگترین  هواپیمای ترابری  ارتش امریکا با توان حمل 120 تن بار است . 52فروند از ان در خدمت است که ارتقا یافته اند و همگی در دهه 1970 ساخته شده اند

سی17 گلاب مستر : هواپیمای تربری با توان حمل 80 تن بار. 228فروند از این هواپیما در خدمت است که همگی بین  دهه 1990 و دهه اول و دوم قرن فعلی تحویل شده اند و سن کمی دارند

سی 130 هرکولس: پرتعداد ترین هواپیمای ترابری  ارتش امریکا . 158 فروند از نسخه هرکولس و 172 فروند نسخه سوپر هرکولس در خدمت است. هرکولس های در خدمت محوصل دهه 1980 و  سوپر هرکولس ها در دهه گذشته ساخته شده اند. 150 هرکولس نیز به شکل ذخیره نگهداری می شوند

سی27: هواپیمای ترابری دو موتور برای نیروی های ویژه. ده  فروند ان ساخته شده است

سی12: هواپیمای دو موتور بر اساس سوپر کینگ  در نقش ارتباطی. 104 فروند از این هواپیما  در خدمت است

پدافند هوایی

در ارتش  امریکا پدافند هوایی در اختیار نیروی زمینی  است ولی در این قسمت اورده می شود

پاتریوت : این ارتش دارای 1100 لانچر پرتاب پاتریوت میباشد در حالی  که 485 فروند به شکل عملیاتی در خدمت است و مابقی برای مواقع خاص ذخیره  شده اند(چون خاک ایالات  متحده  به شکل طبیعی  بین دو اقیانوس است و جمله هوایی به ان عملا ممکن نیست و یا خیلی دور از ذهن نیازی به پوشش با پدافند ندارد  وقتی نیروی هوایی و جنگندهای ان  وجود دارد از این رو نیمی از لانچرها تنها ساخته شده و به شکل ذخیره نگهداری می شوند و نیم عملیاتی  دیگر هم معمولا خارج از مرزهای امریکا مستقر هستند)

اونجر: سامانه ارتفاع پایین شامل هشت موشک استینگر  روی یک خودروی هاموی: 800 دستگاه به خدمت گرفته شده است

همچنین 400 دستگاه توپ دفاعی هوایی ام163 شامل توپ گاتیلینگ  ام61 روی نفربر ام113 به شکل ذخیره نگهداری می شود

تاد: سامانه ضد بالستیک که 24 اتش ار ان در خدمت است  که هر اتش  بار شامل یک رادار و مرکز فرمانده ای و سه لانچر پرتاب موشک است

SLAMRAAM: همچنین ارتش امریکا از تعدادی محدود اتش بار سامانه SLAMRAAM  که شامل موشک هوا به هوای امرام در نقش پدافندی است استفاده میکند

سامانه شوراد: یک سامانه پدافند ارتفاع پایین متشکل از چهار موشک استنیگر، یک توپ30 م م و دو موشک هلفایر  وار بر یک خودروی هشت چرخ استریکر مجهز به رادار برای کشف هدف.144 فروند از این سیستم سفارش داده شده است

همچنین ارتش امریکا 1000 لانچر موشک هاوک را به شکل ذخیره نگهداری میکند

نوشته بررسی تجهیزات نیروی هوایی آمریکا اولین بار در پل تنگ. پدیدار شد.

پایگاه خبری پل تنگ – مهدی امرائی